Polonia mon amour

1) Władimir Putin będzie pierwszym przywódcą Rosji, który przyjedzie na miejsce, gdzie w kwietniu 1940 r. NKWD rozstrzelało 4421 polskich jeńców wojennych, a wcześniej w latach Wielkiej Czystki – co najmniej 6,5 tys. obywateli ZSRR. Samą swoją obecnością nad tymi grobami w rocznicę jednej z najcięższych zbrodni Stalina najpopularniejszy od lat polityk Rosji sprawia, że obywatele jego kraju zwracają uwagę nie na “Bombę”, a przestępstwa “Ojca narodów”. W samym Katyniu leżą tysiące ciał rosyjskich ofiar bolszewizmu. Jest ich tam nawet więcej niż ciał Polaków. Naród rosyjski także padł ofiarą sowieckich represji i ta wspólnota cierpienia jest platformą, na której Polacy i Rosjanie mogą się dziś porozumieć. – Putin il primo capo di Stato russo ad andare a Katyn dove l’NKVD ha ucciso 4421 polacchi e forse 6,5 mila sovietici durante le purghe staliniane. Luogo di dolore per i 2 popoli. La cosa più importante è che lui va lì a significare che Stalin era un criminale
2) Mają też uczestniczyć w Smoleńsku w sesji międzyrządowej komisji ds. trudnych, która zajmuje się najbardziej bolesnymi momentami polskiej i rosyjskiej historii. — Putin e Tusk parteciperanno anche a riunione della Commissione polacco-russa sulle questioni difficili
3) W sobotę, wraz z blisko 400 członkami rodzin pomordowanych w Katyniu polskich oficerów, przyjedzie tu prezydent Lech Kaczyński — sabato arriva Kaczyński con 400 famigliari delle vittime
4) Atmosfera w Rosji jest teraz inna niż w sierpniu.Ton dyskusji nadają teraz solidni historycy — atmosfera cambiata da agosto scorso: chi prende la parola è oggi in Russia competente, storici veri, professionisti che conosconono la materia e gli archivi
5) Państwowa telewizja Kultura pokazała w piątek “Katyń” Andrzeja Wajdy. Pierwszy w Rosji pokaz “Katynia” dla szerokiej publiczności jest też ważnym znakiem politycznym. Emisja “Katynia” od kilku dni była zapowiadana jako wielkie wydarzenie w mediach – przede wszystkim na samym kanale TV “Kultura”, ale także w innych państwowych i niezależnych mediach. Zdaniem gazety sama premiera “Katynia” jest “dowodem na to, że nasze społeczeństwo zrobiło poważny krok na drodze przywracania prawdę o tragedii II wojny światowej”. Wiem, że po emisji dzwoniło do mnie wielu znajomych, żeby powiedzieć, że są wstrząśnięci, zaskoczeni. — venerdi hanno fatto vedere il film ”Katyn” di Wajda alla TV russa sul canale Kultura con dibattito finale, segnale politico non da poco, dopo ampia pubblicità all’evento, segno anche che la società russa ha fatto passi avanti sulla via della verità sulla II mondiale. Dopo il programma molte telefonate di persone sotto shock VEDI IL DIBATTITO
6) Niepokoi jednak posunięcie rosyjskiej prokuratury wojskowej, która w odpowiedzi na skargi rodzin ofiar Katynia – domagających się przed Trybunałem w Strasburgu ich rehabilitacji – neguje nawet to, że do mordu doszło. W cynicznym piśmie do Trybunału brzmi echo niedawnych rozpraw moskiewskich, podczas których jeden z sędziów orzekł, że rehabilitacji mogą żądać jedynie sami zamordowani w Katyniu… Niestety Putin stosuje wobec Polski podwójną strategię. Z jednej strony nic nieznaczące gesty, z drugiej twarde, wrogie fakty, które mówią same za siebie. To te ostatnie się liczą. — la procuratura militare russa invece continua a negare (vedi risposta inviata a Strasburgo). I russi con una mano aprono con l’altra chiudono, doppia strategia del bastone e della carota.
7) Chodzi o odtajnienie dokumentów zebranych w czasie śledztwa katyńskiego prowadzonego przez radziecką, a potem rosyjską prokuraturę wojskową w latach 1990-2004. Cała ta historia z rzekomym „szukaniem” listy białoruskiej to od początku była blaga. Archiwa NKWD są znakomicie zachowane i posegregowane. Tam nic nie ginie. Rosja po prostu nie chce nam tych dokumentów dać. Dla mnie – i dla innych członków rodzin naszych zamordowanych oficerów – ważne jest to, żeby Rosjanie przy okazji tego chwilowego „ocieplenia” otworzyli wreszcie sowieckie archiwa. To coś, na co czekamy od dziesięcioleci. Na tym nam zależy najbardziej. — tutti i documenti verranno resi accessibili? La ricerca dei documenti da parte russa un gran teatro? Ciò che realmente conta è l’apertura degli archivi
Jeszcze ważniejsze jest przyznanie, że Polaków w 1940 r. zamordowano niewinnie i należy im się rehabilitacja — le vittime polacche saranno riconosciute non colpevoli e verranno riabilitate?
9) Przecież za zbrodnią katyńską przeprosił nas już Borys Jelcyn. Czy każdy kolejny przywódca Rosji będzie musiał teraz rutynowo przepraszać Polskę? Nie bądźmy śmieszni. Ta sprawa jest już załatwiona — i polacchi: non vogliamo le scuse, sono già state fatte da Jelcin
9) Nie znamy wciąż losów 3870 Polaków rozstrzelanych wiosną 1940 r. przez NKWD na zachodniej Białorusi. Przypuszcza się, że zaginieni z Zachodniej Białorusi zostali zabici w więzieniu w Mińsku. Mogą o tym świadczyć przedmioty polskiego pochodzenia, wydobyte w latach 80. i 90. podczas ekshumacji przeprowadzonych w Bykowni (pod Kijowem) i Kuropatach (pod Mińskiem). Sprawa Polaków wymordowanych przez NKWD na Białorusi – prawdopodobnie 3870 osób – nazywana jest ostatnią wielką tajemnicą zbrodni katyńskiej. Do dziś nie są znane personalia ofiar oraz okoliczności ich śmierci. — non conosciamo il destino di quasi 4000 polacchi uccisi nel 1940 nell’attuale Bielorussia (uscirà fuori la famosa lista Bielorussa?). Uccisi a Minsk? vedi archivi russi
10) “Niezawisimaja Gazeta”: Do rosyjsko-polskiego pojednania potrzeba naprawdę niewiele. “W nazwaniu zbrodni wojennej zbrodnią wojenną nie ma grama samobiczowania się i samoponiżania, a jest tylko zdrowy rozsądek i poczucie godności własnej. Nie utożsamiając się ze zbrodniczym reżimem, potępiając go, nie można czuć się poniżonym. Pojednanie jest możliwe tylko poprzez wspólną oceną tego, co jest oczywiste” – napisała “Niezawisimaja Gazeta” w przeddzień katyńskich uroczystości. I dalej: „W tym, że historia katyńska po staremu zatruwa atmosferę stosunków polsko-rosyjskich racjonalności jest niewiele. Są oczywiście sprawy odszkodowań dla rodzin ofiar i przekazania polskiej strony archiwalnych dokumentów. Pozostaje też pytanie, czy zbrodnia katyńska była „ludobójstwem. Ale sam fakt rozstrzelania polskich oficerów i przedstawicieli inteligencji przez NKWD w 1940 roku jest oficjalnie potwierdzony przez Rosję. A «ślad niemiecki » w sprawie katyńskiej nie jest rozpatrywany przez rzetelnych historyków”. “Uczestnicząc w uroczystościach katyńskich, organizując publiczną dyskusję na temat filmu Andrzeja Wajdy rosyjska elita władzy publicznie dystansuje się od zbrodni reżimu stalinowskiego. Co więcej, dystansuje się od marginalnych publicystów uważających dokumentalne dowody morderstwa za podróbkę przygotowaną w czasach Gorbaczowa, uważających Stalina za bohatera, a Polaków – za genetycznych wrogów Rosji. Wystarczy poczytać prasę polską, żeby zrozumieć, jaką szkodę przynoszą reputacji naszego kraju takie opinie wyrażane czasem w kompletnej ciszy i bez właściwej reakcji z naszej strony, która powinna się wyrażać w oficjalnych komentarzach”. „Ostateczne uzdrowienie stosunków polsko-rosyjskich na czysto pragmatycznych, gospodarczych podstawach jest – niestety – niemożliwe. Trudne dziedzictwo XX wieku wymaga od nas również «konsensusu tożsamości » . Taka zgoda będzie możliwa, jeśli częściej będziemy podkreślać, że walec represji stalinowskich w potworny sposób deformował losy naszych narodów. Czasem słyszymy, ze świadomości silnego narodu nie można zbudować na przemyśleniu jego negatywnych doświadczeń. To nieprawda, czego dowodzi przypadek Niemiec powojennych”. „Ludzie głośno nazywający siebie «patriotami » i tym samym odgradzający się od tych, dla których patriotyzm zostaje uczuciem głęboko osobistym, reagują bardzo nerwowo na aktualizowanie problematyki katyńskiej. Widzą w niej nieuzasadnione samobiczowanie się władzy rosyjskiej, poniżanie Rosji przed Polską, Zachodem, całym światem. Nie życząc sobie poniżenia, wspominają o 100 tys. czerwonoarmistów zgładzonych w tak zwanych obozach Piłsudskiego – a przecież ta sprawa została wyjaśniona przez uczonych polskich i rosyjskich jeszcze w 2004 roku, wszystkie dotyczące jej dokumenty zostały opublikowane, a liczba 100 tys. nie została potwierdzona”. “W rzeczywistości w nazwaniu zbrodni wojennej zbrodnią wojenną nie ma grama samobiczowania się i samoponiżania, a jest tylko zdrowy rozsądek i poczucie godności własnej. Nie utożsamiając się ze zbrodniczym reżimem, potępiając go, nie można czuć się poniżonym. Pojednanie jest możliwe tylko poprzez wspólną oceną tego, co jest oczywiste. Kwiaty, proste gesty, słowa bez zbędnych ozdobników, transmisja telewizyjna, spokojna książka – jak niewiele trzeba, by to co się dzieje, stało się czymś normalnym. Całkowicie normalnym” — Sulla “Niezawisimaja Gazeta”: VEDI l’articolo
11) Udział premiera Władimira Putina w uroczystościach katyńskich, nadspodziewanie żywe zainteresowanie mediów rosyjskich 70. rocznicą mordu to tylko gest wobec Polaków? Nie. Rozmowa o tej i innych zbrodniach stalinowskich jest potrzebna Rosjanom, nie mniej niż nam. Nie można przecenić tragedii, którą przeszli Polacy. Ale oni mają wyjaśnienie choćby dla samych siebie – bo to im zrobił ktoś. A co z nami? My nie mamy wytłumaczenia – mówi rosyjski reżyser Nikita Michałkow. Podobnie jak za Gorbaczowa cała sprawa związana jest także z potrzebą pokazania Rosji na zewnątrz jako demokratycznego kraju — la verità su Katyn e sui crimini dello stalinismo serve ai russi, serve ad avviare la resa dei conti con i crimini dello stalinismo, a far crollare l’idolo. I gesti di apertura russi servono “all’esterno” a far vedere che la Russia è democratica. Serve nei confronti dell’UE. Serve nei confronti della Polonia membro dell’UE: noi russi smettiamo di farvi i dispetti sulla carne o sulla storia e voi non vi immischiate nelle questioni che riguardano la sfera di influenza della Russia, l’ex Urss, il suo estero vicino (Ucraina, Georgia, Baltico). Non è un patto, un deal, un do ut des, ma questo è il messaggio che i Russi cercano di fare passare in positivo, facendosi forti dei fatti (la forza russa in Ucraina è oggi un fatto di cui sono responsabili gli stessi ucraini e non i polacchi). I russi “cedono” su Katyn perchè si sentono più sicuri e vogliono mandare messaggi rassicuranti all’UE e all’Occidente con gesti che “non costano” quasi nulla. Ma i russi “cedono” su Katyn anche con obiettivi interni: il messaggio di “modernizzazione” e di “distacco” dal passato è inviato alle minoranze russe e ai partiti pro russi fuori dalla Russia e alle forze conservatrici dentro la Russia. Se si vuole costruire il futuro bisogna ripensare il passato stalinista. La Katyn polacca serve ad aprire ai russi la porta della conoscenza di tutte le Katyn di cui sono stati vittime i sovietici e i russi.
12) il DOSSIER di GW:
13) Jadę tam jednak nie po to, żeby słuchać polskich i rosyjskich polityków – którzy próbują na całej tej sprawie zbić kapitał polityczny – in questa commemorazione i politici delle 2 parti cercano di farsi un capitale politico