Share/Save

Share/Save

Share/Save

Share/Save

Confronto tra elezioni 2010 ed elezioni 2005  fatto da Piotr Pacewicz del 2010-07-07, su Gazeta Wyborcza – Vedi tutto l’articolo

Share/Save

Abbiamo una Polonia dell’Ovest (Komorowski), l’altra Polonia è a Est (Kaczynski). Vedi le 2 cartine qui allegate: la prima cartina ha la forma di una mezzaluna (Komorowski è forte a Ovest e nel nord baltico e nel sud-ovest).
La seconda cartina è più compatta e riguarda Kaczynski (forte nel centro-est e nel sud-est).

I polacchi che hanno votato all’estero (203.477) hanno dato il 60,33% delle loro preferenze a Komorowski e il 39,67% a Kaczynski.
Ancora una volta in controtendenza il seggio di Roma dove hanno votato 3374 persone: Kaczynski ha ottenuto 1789 voti dei voti contro i 1585 di Komorowski.
Gli altri due seggi italiani erano uno a Milano (— per Komorowski, — per Kaczynski) e l’altro a Napoli (99 voti per Kaczynski, 144 per Komorowski).
Totale Italia: Kaczynski — e Komorowski —.
——————-
Da RASSEGNA ITALIANA, di Ada Pagliarulo e Paolo Martini del 7/7/2010
“Ora la Polonia aspetta il voto della Chiesa”: è il titolo di un’analisi di Enzo Bettiza che compare sulla prima de La Stampa.
Su Il Riformista si scrive che in Polonia ha vinto “la destra migliore”: sono stati premiati i toni pacati del vincitore Komorowski. Ma per lui “la vera sfida saranno i rapporti con il clero”. Tra le questioni scottanti che aspettano il neopresidente, quella della sanità e delle privatizzazioni. Per lo studioso di storia polacca Paolo Morawski queste elezioni hanno anche segnato “la vittoria della nuova middle class, che vuole continuare a produrre in una situazione di stabilità; cosa impensabile sotto il governo di Lech Kaczynski”.
“Un europeista per la Polonia”, titola Il Sole 24 Ore, riferendosi al vincitore delle presidenziali: “Di origini nobili, il neopresidente Komorowski è uomo del compromesso”. Professore di storia, cinque figli, ha combattuto il regime con Solidarnosc.
“La Polonia ha scelto l’Europa”, titola La Repubblica.
——————–
Da RASSEGNA ITALIANA, di Ada Pagliarulo e Paolo Martini del 6/7/2010
Il candidato liberale Komorowski avrebbe vinto le elezioni presidenziali in Polonia con il 53 per cento circa dei voti, sconfiggendo Jaroslaw Kaczynski (47,3 per cento). I quotidiani sono quindi in ritardo sulla notizia e sono fermi ad un testa a testa che è proseguito per tutta la notte. Segnaliamo comunque un’intervista all’ex presidente Kwasniewski al Corriere della Sera (“Il Paese vuole stabilità. Solo il centro può darla”. Dove il centro è rappresentato da Komorowski e dalla sua formazione, Piattaforma Civica, che esprime il premier Tusk).
La Repubblica intervista l’ex-presidente Walesa, un tempo compagno di lotta dei gemelli Kaczynski: avverte che con Jaroslaw sarebbero a rischio i rapporto con l’Europa e dice che il partito di cui è espressione “non è capace di formare coalizioni, né di fornire argomenti di discussione, né lanciare nuove iniziative o riforme”.
“Finisce in Polonia l’era dei Kaczynski”, titola La Stampa, che racconta: Komorowki, il vincitore, storico di professione, viena da una famiglia nobile ed è noto per la sua lunga esperienza di boyscout. Ai tempi del regime comunista, nel 1981, ha conosciuto anche la prigione per sette mesi. E’ considerato poco carismatico, ma di lui sarebbe stato apprezzato il pragmatismo. E’ considerato un guardiano della Costituzione, sempre aperto al dialogo e un conservatore cattolico, non così oltranzista come Kaczynski. Dalla parte di Jaroslaw poteva invece giocare l’appoggio delle campagne, soprattutto per i suoi no all’aborto e all’euro, che avevano fatto la fortuna dei gemelli Kaczynski.

——-
La Polonia si volge all’Ue – Giorgia Manno
L’elezione di Bronisław Komorowski alla Presidenza della Polonia apre una stagione nuova nella politica del paese e nei suoi rapporti con l’Ue. Con il 52,63% dei voti contro il pur significativo 47,37% di Jaroslaw Kaczyński, capo del Partito di opposizione Legge e Giustizia (PiS) e fratello gemello del Presidente Lech (deceduto durante l’incidente aereo di Smolensk del 10 aprile scorso), Komorowski ha ottenuto un notevole successo sia politico che personale. La Polonia ha un sistema costituzionale che attribuisce forti poteri al governo, ma il Presidente detiene il potere di veto, può fare nomine per posizioni chiave e ha voce in capitolo sulla politica estera e di sicurezza. .. Leggi l’articolo>

Share/Save

I polacchi che hanno votato all’estero (163.614) hanno dato il 48,36% delle loro preferenze a Komorowski e il 37,22% a Kaczynski. A Napieralski il 7,18%.
Voto in controtendenza nel seggio di Roma  dove hanno votato 2142 persone: Kaczynski ha ottenuto circa il 47% dei voti validi con 1153 preferenze, Komorowski circa il 31% (con 757 voti),  terzo Marek Jurek con circa il 4% (104 voti – mentre all’estero ha avuto il 0,97% di preferenze e a livello nazionale ha ottenuto solo il 1,06% dei voti), quarto Napieralski con circa il 2% (62 voti).
Gli altri due seggi italiani erano uno a Milano (994 votanti di cui 531 per Komorowski, 316 per Kaczynski e 61 per Napieralski) e l’altro a Napoli (120 votanti di cui 55 per Kaczynski, 50 per Komorowski e 8 per Napieralski).
Totale Italia:  Kaczynski 1554 e Komorowski 1338.
————-
Tutti i commentatori polacchi sottolineano la mancanza di un vero dibattito elettorale e soprattutto le sviste dei sondaggisti che hanno disegnato scenari che non si sono avverati. Nessuna sorpresa per quanto riguarda i nomi (Komorowski, Kaczynski) che entrano nel secondo turno. Due sorprese per quanto riguarda i rapporti di forze: la rimonta di Kaczynski (che ha lavorato molto sul territorio col suo zoccolo duro e ha mobilitato tutti gli attivisti) + il successo di Napieralski (il giovano passato dalla serie B o C della politica alla serie A, intercettando anche il voto dei giovani) = affiorano i primi dubbi sulla tenuta di Komorowski nel secondo turno. La partita si giocherà, pare, sulle questioni sociali. Il PIS, tra l’altro, accusa il PO di voler privatizzare la Sanità. La propensione “sociale” di Kaczynski attirerà i voti dell’elettorato di sinistra? Se il PIS si “allea” con la sinistra dello SLD, cosa farà la destra che ha votato i candidati minori: voterà Kaczynski o si asterrà? L’elettorato di Komorowski sarà capace di mobilitarsi o il giorno del voto andrà per mari e monti?
———–
Dalla RASSEGNA ITALIANA, di Ada Pagliarulo e Paolo Martini di lunedì 21 giugno 2010
La Stampa ricorda che la legge chiede il 51 per cento dei consensi per l’elezione al primo turno. E sottolinea che le prossime due settimane saranno infuocate per un Paese che insegue la stabilità politica necessaria ad agevolare la marcia attraverso la difficile congiuntura che finora l’ha risparmiata (per la Commissione Ue il tasso di crescita di Varsavia per il2010 sarà del 2,7%, ma per l’adozione della moneta unica sarà necessario un taglio della spesa pubblica, poiché il rapporto deficit-Pil, stimato al 7 per cento per fine anno, è ancora più che doppio rispetto ai requisiti per entrare nell’Eurozona).
Non c’è stato “l’effetto Katyn”, scrive Luigi Ippolito sul Corriere della Sera commentando il mancato plebiscito per Jaroslaw Kaczynski, fratello del presidente Lech, morto nella sciagura aerea di Smolensk, nel giorno delle celebrazioni dell’eccidio di Katyn. Non c’è stata quell’ondata emotiva che avrebbe potuto portare Jaroslaw alla presidenza della Repubblica. Ma è una “buona notizia per l’Europa”, poiché “Varsavia smetterà di remare contro lo spitrito comunitario, come aveva invece fatto Lech, che aveva gettato fino all’ultimo sabbia nell’ingranaggio del Trattato di Lisbona”. Ed è una buona notizia “anche per i rapporti tra Europa e Russia, in generale. I Kaczynski, con la loro avversione per Mosca, avevano fatto del loro Paese un cuneo nei rapporti fra la Ue e il Cremlino”…
—-
Dalla RASSEGNA ITALIANA, di Ada Pagliarulo e Paolo Martini di martedì 22 giugno 2010
La Repubblica parla di un “ballottaggio all’ultimo voto in Polonia”, visto che “solo quattro punti separano il liberal Komorowski dall’autoritario Kaczynski”. Il pezzo è corredato da un’intervista ad uno dei leader del dissenso, nonché fondatore del quotidiano Gazeta Wyborcza, Adam Michnik. Dice che a Varsavia si ripete un fenomeno diffuso in tutta Europa, poiché avunque si vedono tendenze populiste e xenofobe. Il rischio che vinca Kaczynski esite, ma “dipende molto dalle scelte degli elettori che al primo turno hanno votato per la sinistra” (Ricordiamo che il candidato della sinistra dell’Sld, Napieralski, ha ottenuto il 13,9 per cento, ndr). Per Michnik “l’elettorato di Kaczynski è composto in buon aparte da poveri, poco istruiti, come quello della Sld. Ma Komorowski, se vincerà al ballottaggio, può dare ai seguaci dell’Sld la certezza di uscire dall’emarginazione”.
“Kakzynski resiste, gara aperta in Polonia“, titola Il Sole 24 Ore: “il risultato smentisce gli exit poll: il superfavorito Komorowski avanti di soli 4 punti”.
———–
Dalla RASSEGNA ITALIANA, di Ada Pagliarulo e Paolo Martini di mercoledi 23 giugno 2010
Il Foglio offre ai lettori anche un punto di vista diverso sulla vicenda di Pomigliano: quello dei polacchi, visto che il governo vuole impedire che la Fiat chiuda il grande impianto di Tychy, nel sud del Paese, il cui destino è legato all’evoluzione della trattativa su Pomigliano. Il candidato alle presidenziali conservatore Jaroslaw Kaczynski, che parteciperà al ballottaggio del 4 luglio, ha chiuso la propria campagna elettorale di fronte ai cancelli di Tychy, dicendo: “Questa fabbrica è in salute. Gli affari sono buoni e non c’è alcun motivo per chiudere. Se Fiat prenderà una decisione del genere, non sarà per una ragione economica, ma per le pressioni politiche ricevute dal governo italiano e dal premier Berlusconi”. Persino gli storici leader di Solidarnosc, secondo Il Foglio, sono decisi a muoversi per impedire che i 7mila operai dell’impianto rimangano senza lavoro.

Share/Save

Share/Save

1) Władimir Putin będzie pierwszym przywódcą Rosji, który przyjedzie na miejsce, gdzie w kwietniu 1940 r. NKWD rozstrzelało 4421 polskich jeńców wojennych, a wcześniej w latach Wielkiej Czystki – co najmniej 6,5 tys. obywateli ZSRR. Samą swoją obecnością nad tymi grobami w rocznicę jednej z najcięższych zbrodni Stalina najpopularniejszy od lat polityk Rosji sprawia, że obywatele jego kraju zwracają uwagę nie na “Bombę”, a przestępstwa “Ojca narodów”. W samym Katyniu leżą tysiące ciał rosyjskich ofiar bolszewizmu. Jest ich tam nawet więcej niż ciał Polaków. Naród rosyjski także padł ofiarą sowieckich represji i ta wspólnota cierpienia jest platformą, na której Polacy i Rosjanie mogą się dziś porozumieć. – Putin il primo capo di Stato russo ad andare a Katyn dove l’NKVD ha ucciso 4421 polacchi e forse 6,5 mila sovietici durante le purghe staliniane. Luogo di dolore per i 2 popoli. La cosa più importante è che lui va lì a significare che Stalin era un criminale
2) Mają też uczestniczyć w Smoleńsku w sesji międzyrządowej komisji ds. trudnych, która zajmuje się najbardziej bolesnymi momentami polskiej i rosyjskiej historii. — Putin e Tusk parteciperanno anche a riunione della Commissione polacco-russa sulle questioni difficili
3) W sobotę, wraz z blisko 400 członkami rodzin pomordowanych w Katyniu polskich oficerów, przyjedzie tu prezydent Lech Kaczyński — sabato arriva Kaczyński con 400 famigliari delle vittime
4) Atmosfera w Rosji jest teraz inna niż w sierpniu.Ton dyskusji nadają teraz solidni historycy — atmosfera cambiata da agosto scorso: chi prende la parola è oggi in Russia competente, storici veri, professionisti che conosconono la materia e gli archivi
5) Państwowa telewizja Kultura pokazała w piątek “Katyń” Andrzeja Wajdy. Pierwszy w Rosji pokaz “Katynia” dla szerokiej publiczności jest też ważnym znakiem politycznym. Emisja “Katynia” od kilku dni była zapowiadana jako wielkie wydarzenie w mediach – przede wszystkim na samym kanale TV “Kultura”, ale także w innych państwowych i niezależnych mediach. Zdaniem gazety sama premiera “Katynia” jest “dowodem na to, że nasze społeczeństwo zrobiło poważny krok na drodze przywracania prawdę o tragedii II wojny światowej”. Wiem, że po emisji dzwoniło do mnie wielu znajomych, żeby powiedzieć, że są wstrząśnięci, zaskoczeni. — venerdi hanno fatto vedere il film ”Katyn” di Wajda alla TV russa sul canale Kultura con dibattito finale, segnale politico non da poco, dopo ampia pubblicità all’evento, segno anche che la società russa ha fatto passi avanti sulla via della verità sulla II mondiale. Dopo il programma molte telefonate di persone sotto shock VEDI IL DIBATTITO
6) Niepokoi jednak posunięcie rosyjskiej prokuratury wojskowej, która w odpowiedzi na skargi rodzin ofiar Katynia – domagających się przed Trybunałem w Strasburgu ich rehabilitacji – neguje nawet to, że do mordu doszło. W cynicznym piśmie do Trybunału brzmi echo niedawnych rozpraw moskiewskich, podczas których jeden z sędziów orzekł, że rehabilitacji mogą żądać jedynie sami zamordowani w Katyniu… Niestety Putin stosuje wobec Polski podwójną strategię. Z jednej strony nic nieznaczące gesty, z drugiej twarde, wrogie fakty, które mówią same za siebie. To te ostatnie się liczą. — la procuratura militare russa invece continua a negare (vedi risposta inviata a Strasburgo). I russi con una mano aprono con l’altra chiudono, doppia strategia del bastone e della carota.
7) Chodzi o odtajnienie dokumentów zebranych w czasie śledztwa katyńskiego prowadzonego przez radziecką, a potem rosyjską prokuraturę wojskową w latach 1990-2004. Cała ta historia z rzekomym „szukaniem” listy białoruskiej to od początku była blaga. Archiwa NKWD są znakomicie zachowane i posegregowane. Tam nic nie ginie. Rosja po prostu nie chce nam tych dokumentów dać. Dla mnie – i dla innych członków rodzin naszych zamordowanych oficerów – ważne jest to, żeby Rosjanie przy okazji tego chwilowego „ocieplenia” otworzyli wreszcie sowieckie archiwa. To coś, na co czekamy od dziesięcioleci. Na tym nam zależy najbardziej. — tutti i documenti verranno resi accessibili? La ricerca dei documenti da parte russa un gran teatro? Ciò che realmente conta è l’apertura degli archivi
Jeszcze ważniejsze jest przyznanie, że Polaków w 1940 r. zamordowano niewinnie i należy im się rehabilitacja — le vittime polacche saranno riconosciute non colpevoli e verranno riabilitate?
9) Przecież za zbrodnią katyńską przeprosił nas już Borys Jelcyn. Czy każdy kolejny przywódca Rosji będzie musiał teraz rutynowo przepraszać Polskę? Nie bądźmy śmieszni. Ta sprawa jest już załatwiona — i polacchi: non vogliamo le scuse, sono già state fatte da Jelcin
9) Nie znamy wciąż losów 3870 Polaków rozstrzelanych wiosną 1940 r. przez NKWD na zachodniej Białorusi. Przypuszcza się, że zaginieni z Zachodniej Białorusi zostali zabici w więzieniu w Mińsku. Mogą o tym świadczyć przedmioty polskiego pochodzenia, wydobyte w latach 80. i 90. podczas ekshumacji przeprowadzonych w Bykowni (pod Kijowem) i Kuropatach (pod Mińskiem). Sprawa Polaków wymordowanych przez NKWD na Białorusi – prawdopodobnie 3870 osób – nazywana jest ostatnią wielką tajemnicą zbrodni katyńskiej. Do dziś nie są znane personalia ofiar oraz okoliczności ich śmierci. — non conosciamo il destino di quasi 4000 polacchi uccisi nel 1940 nell’attuale Bielorussia (uscirà fuori la famosa lista Bielorussa?). Uccisi a Minsk? vedi archivi russi
10) “Niezawisimaja Gazeta”: Do rosyjsko-polskiego pojednania potrzeba naprawdę niewiele. “W nazwaniu zbrodni wojennej zbrodnią wojenną nie ma grama samobiczowania się i samoponiżania, a jest tylko zdrowy rozsądek i poczucie godności własnej. Nie utożsamiając się ze zbrodniczym reżimem, potępiając go, nie można czuć się poniżonym. Pojednanie jest możliwe tylko poprzez wspólną oceną tego, co jest oczywiste” – napisała “Niezawisimaja Gazeta” w przeddzień katyńskich uroczystości. I dalej: „W tym, że historia katyńska po staremu zatruwa atmosferę stosunków polsko-rosyjskich racjonalności jest niewiele. Są oczywiście sprawy odszkodowań dla rodzin ofiar i przekazania polskiej strony archiwalnych dokumentów. Pozostaje też pytanie, czy zbrodnia katyńska była „ludobójstwem. Ale sam fakt rozstrzelania polskich oficerów i przedstawicieli inteligencji przez NKWD w 1940 roku jest oficjalnie potwierdzony przez Rosję. A «ślad niemiecki » w sprawie katyńskiej nie jest rozpatrywany przez rzetelnych historyków”. “Uczestnicząc w uroczystościach katyńskich, organizując publiczną dyskusję na temat filmu Andrzeja Wajdy rosyjska elita władzy publicznie dystansuje się od zbrodni reżimu stalinowskiego. Co więcej, dystansuje się od marginalnych publicystów uważających dokumentalne dowody morderstwa za podróbkę przygotowaną w czasach Gorbaczowa, uważających Stalina za bohatera, a Polaków – za genetycznych wrogów Rosji. Wystarczy poczytać prasę polską, żeby zrozumieć, jaką szkodę przynoszą reputacji naszego kraju takie opinie wyrażane czasem w kompletnej ciszy i bez właściwej reakcji z naszej strony, która powinna się wyrażać w oficjalnych komentarzach”. „Ostateczne uzdrowienie stosunków polsko-rosyjskich na czysto pragmatycznych, gospodarczych podstawach jest – niestety – niemożliwe. Trudne dziedzictwo XX wieku wymaga od nas również «konsensusu tożsamości » . Taka zgoda będzie możliwa, jeśli częściej będziemy podkreślać, że walec represji stalinowskich w potworny sposób deformował losy naszych narodów. Czasem słyszymy, ze świadomości silnego narodu nie można zbudować na przemyśleniu jego negatywnych doświadczeń. To nieprawda, czego dowodzi przypadek Niemiec powojennych”. „Ludzie głośno nazywający siebie «patriotami » i tym samym odgradzający się od tych, dla których patriotyzm zostaje uczuciem głęboko osobistym, reagują bardzo nerwowo na aktualizowanie problematyki katyńskiej. Widzą w niej nieuzasadnione samobiczowanie się władzy rosyjskiej, poniżanie Rosji przed Polską, Zachodem, całym światem. Nie życząc sobie poniżenia, wspominają o 100 tys. czerwonoarmistów zgładzonych w tak zwanych obozach Piłsudskiego – a przecież ta sprawa została wyjaśniona przez uczonych polskich i rosyjskich jeszcze w 2004 roku, wszystkie dotyczące jej dokumenty zostały opublikowane, a liczba 100 tys. nie została potwierdzona”. “W rzeczywistości w nazwaniu zbrodni wojennej zbrodnią wojenną nie ma grama samobiczowania się i samoponiżania, a jest tylko zdrowy rozsądek i poczucie godności własnej. Nie utożsamiając się ze zbrodniczym reżimem, potępiając go, nie można czuć się poniżonym. Pojednanie jest możliwe tylko poprzez wspólną oceną tego, co jest oczywiste. Kwiaty, proste gesty, słowa bez zbędnych ozdobników, transmisja telewizyjna, spokojna książka – jak niewiele trzeba, by to co się dzieje, stało się czymś normalnym. Całkowicie normalnym” — Sulla “Niezawisimaja Gazeta”: VEDI l’articolo
11) Udział premiera Władimira Putina w uroczystościach katyńskich, nadspodziewanie żywe zainteresowanie mediów rosyjskich 70. rocznicą mordu to tylko gest wobec Polaków? Nie. Rozmowa o tej i innych zbrodniach stalinowskich jest potrzebna Rosjanom, nie mniej niż nam. Nie można przecenić tragedii, którą przeszli Polacy. Ale oni mają wyjaśnienie choćby dla samych siebie – bo to im zrobił ktoś. A co z nami? My nie mamy wytłumaczenia – mówi rosyjski reżyser Nikita Michałkow. Podobnie jak za Gorbaczowa cała sprawa związana jest także z potrzebą pokazania Rosji na zewnątrz jako demokratycznego kraju — la verità su Katyn e sui crimini dello stalinismo serve ai russi, serve ad avviare la resa dei conti con i crimini dello stalinismo, a far crollare l’idolo. I gesti di apertura russi servono “all’esterno” a far vedere che la Russia è democratica. Serve nei confronti dell’UE. Serve nei confronti della Polonia membro dell’UE: noi russi smettiamo di farvi i dispetti sulla carne o sulla storia e voi non vi immischiate nelle questioni che riguardano la sfera di influenza della Russia, l’ex Urss, il suo estero vicino (Ucraina, Georgia, Baltico). Non è un patto, un deal, un do ut des, ma questo è il messaggio che i Russi cercano di fare passare in positivo, facendosi forti dei fatti (la forza russa in Ucraina è oggi un fatto di cui sono responsabili gli stessi ucraini e non i polacchi). I russi “cedono” su Katyn perchè si sentono più sicuri e vogliono mandare messaggi rassicuranti all’UE e all’Occidente con gesti che “non costano” quasi nulla. Ma i russi “cedono” su Katyn anche con obiettivi interni: il messaggio di “modernizzazione” e di “distacco” dal passato è inviato alle minoranze russe e ai partiti pro russi fuori dalla Russia e alle forze conservatrici dentro la Russia. Se si vuole costruire il futuro bisogna ripensare il passato stalinista. La Katyn polacca serve ad aprire ai russi la porta della conoscenza di tutte le Katyn di cui sono stati vittime i sovietici e i russi.
12) il DOSSIER di GW:
13) Jadę tam jednak nie po to, żeby słuchać polskich i rosyjskich polityków – którzy próbują na całej tej sprawie zbić kapitał polityczny – in questa commemorazione i politici delle 2 parti cercano di farsi un capitale politico

Share/Save

Share/Save